فرهنگی

معارف اسلامی و احکام فقهی

تصوف و صوفیگری

بسم الله الرحمن الرحیم

«واتبع سبیل من اناب الی »     لقمان 15

                    « حول التصوف »

قال الله تعالی : " وان هذا صراطی مستقیماً فاتبعوه ولا تتبعوا السبل فتفرق بکم عن سبیله

ذلکم وصیکم به لعلکم تتقون "        انعام 153

قال النبی ص : " لا تقوم الساعة علی امتی حتی یخرج قوم من امتی اسمهم صوفیة ؛ لیسوا منی وانهم یهود امتی ... وهم اهل النار ... عملهم عمل الفجار وهم منازعون للعلماء لیس لهم ایمان وهم معجبون باعمالهم لیس لهم من عملهم الا التعب "     الاثنا عشریة حر عاملی ص34

فرمود : قیامت بر پا نشود ، تا زمانی که در میان امت من قومی پیدا شوند که به آنها صوفیه گویند

ایشان یهود امن من هستند ، اهل دوزخ اند وعمل ایشان ؛ عمل گناهکاران ، با علماء ستیزه کنند وایمان ندارند ، به اعما ل خود افتخار می کنند ، ولی چیزی عایدی ندارند الا زحمت بیحاصل .

قال الهادی ع : " الصوفیة کلهم مخالفونا طریقتهم مغایرة طریقنا وان هم الا نصاری او مجوس هذه الامة "      الاثنا عشریه ص17

امام هادی ع فرمود : تمام گروههای صوفیه مخالف ما هستند ؛ اینان مجوس این امت هستند .

قال الرضا ع : " لا یقول بالتصوف احد الا لخدعة او ضلالة او حماقة "    ص17همان

فرمود : کسی که قائل به تصوف میشود ، یکی از سه بلا را دارد: نیرنگی است ؛

گمراهی ویا از سر حماقت است .

قال المهدی ع : " من طلب معارفنا من غیرنا اهل البیت مساوق ٌ لانکارنا"

                                                 مستدرک سفینة البحار 1/10

امام زمان ع فرمود ، طلب معارف دین از غیر کانال ما ، مساوی انکار ماست .

بنظر نگارند ه , بزرگترین مشکل تمام فرق تصوف ، همین نکته ی امام مهدی ع است ؛

رجوع بغیر اهل البیت ع برای کسب معارف ومعالم دین .

آبشخور معالم دین گروههای متصوفه ؛ غیر اهل بیتی بوده واکثراً التقاطی است .

بر هیچ اهل تحقیقی پوشیده نیست که مقادیر زیادی از دستورات ذکر سری وجهری متصوفه ، از واردات جوکیان هندی و راهبان مسیحی است . در قرن سوم وچهارم با رفتن اسلام به سرزمین هندوان وبر گشتن به میان مسلمین ، تعالیمی را با خود به ارمغان آورد . مخصوصاً  با نفوذ در ادبیات شعر وشاعری . ویا با ترجمه آثار فلاسفه وحکمای هندو ویونانیان و انتشار آن بین مسلمین.

حمایت حکومتهای اموی وعباسیین به لحاظ مسائل سیاسی و علم کردن سدی در مقابل ائمه ما ع

از علل رشد و فزونی وگسترش تصوف است . هر چند که صوفیان صدر اول ؛ جنس دیگری داشته وفقط زاهد بودند وبس . لیکن در سالهای بعد با تبدیل به حزب منحرف شدند .

مشکل بزرگ دیگری که اینان بدان مبتلا هستند ، دست یازیدن به باب تاویل است . چیزی که فقط در حوزه عمل معصومین ع است . آنانی که مخاطب قران هستند , " انما یعرفُ القران من خوطب به" قران را کسی می فهمد که مخاطب اوست ؛ که بر اساس آیات قران ؛ پیغمبر ص وخلفای معصوم او هستند . بقول معروف « اهل البیت ادری بما فی البیت » .

دانشمندبزرگ سنی « ابن الجوزی  متوفی 597هجری ق» در کتاب تلبیس ابلیس ، باب عاشر را به تلبیسات شیطان در حق متصوفه اختصاص داده و زحمت زیادی کشیده  است .

نکته ی قابل توجه اینست  که تاکنون تعریف جامع الافراد ومانع الاغیاری از تصوف ارائه نشده وکیوان قزوینی (منصور علیشاه )هم بر این نکته مهر تائید دارد .مسلکی اختراعی ، آمیخته با تزهد غیرشرعی و ترک دنیا  برای دنیا؛ گفتن کلمات مرموزوادعاهای پوچ است . که بصورت تشکلی سیاسی در مقابل فقهاء مبدل شده است .کما قال :

«ان التصوف ولید الافکار المختلطة من الاسلام والمسیحیة

 

والیهودیة ومن المانویة والمجوسیة والمزدکیة ...»

یعنی تصوف زاده افکار اسلامی،یهودی،مسیحی،مجوسی،

مانوی ومزدکی و...است.

  نقل از کتاب مصادر تصوف تالیف احسان الهی ظهیر )ص54(

**فن کرومر هم میگوید : تصوف به معنای اصح کلمه چنانکه

در مسالک مختلف ظاهر میشود اساساً از عقاید وافکار هندو

بر خاسته است .ومبدا ومبنای تصوف بالخصوص یکی از مذاهب فلسفی هندوستان که معروف به « ودانتا» می باشد .**

ابوریحان بیرونی هم در کتاب تحقیق ماللهند معتقد است :

تنازع الناس فی الصوفی واختلفوا

                               قدماً وظنوه مشتقا ً من الصوف

اهل تصوف یکی از معانی" صوف "راچنین گویند:

صاد= صدق  ؛   و=  وفا  ؛     ف = فنا .

ابن خلدون در کتاب معروف "مقدمه " می گوید :

فصل 11در علم تصوف " این دانش از علوم شرعی جدید در ملت اسلام است ." ( دقت کنید ، یعنی از ابداعات است؛ کل بدعة ضلالة وکل ضلالة فی النار  )

برای این نام اشتقاقی از لغات عرب وقیاس بدست نمی آید .

وبظاهر کلمه مزبور لقبی است .وکسانی که گفته اند صوفی از صفا یا از صفه است کفتار ایشان دور از قیاس لغوی است .

همچنین اشتقاق آن از صوف ( پشم ) نیز بعید است .

                                           مقدمه ج2ص968

.نکته دیگر این است که ؛

هرگز عرفان ناب قرانی را با مسلک تصوف اشتباه نگرفته

که راه این دو از هم جداست .عرفان خالصی که سرچشمه آن قران وکلمات اهل البیت بوده وسالک آن متعهد ومقید به طی منازل بر اساس خط مشی معصومین ع بوده وهر گز از صراط شرع خارج نمی شود . واین همان فرق اصلی عارف بالله با صوفی ولنگار است.

نکته بعدی که تذکر آن لازم می نماید ؛ جدا کردن راه تصوف

متشرع – صوفی مقید ومتعهد به شرع - از صوفی لیبرال مذهبی است .

فرق تصوف با عرفان چیست ؟ ج= تصوف ، جنبه اجتماعی سیر وسلوک الی الله وتصفیه دل از ما سوی الله است وعرفان جنبه فرهنگی آن . عرفان بر دو قسم است : عملی ونظری .

 

(  ان الله لا ینظر الی صورکم ولکن ینظر الی قلوبکم )    رسائل شهید ثانی ص111

قال النبی ص :" ان الله لا ینظر الی صورکم ولا الی اعمالکم ولکن ینظر الی قلوبکم "

                                    المبسوط السرخسی 1/11

دقت کنید ، خدای نخواسته سبیل بلند را ملاک لامذهبی ؛

وریش بلند را نشانه تقدس مشمارید .

خداوند تعالی به قلوب مردم وعمل ایشان نگریسته وارزش

انسانها در نزد خدا به تقوای ایشان است .

« ان اکرمکم عند الله اتقیکم »  سوره حجرات

قال رسول الله ص : " سید الاعمال انصاف الناس من نفسک "     کافی 2/145

بهترین اعمال ، انصاف دادن است .( در مناظرات، رعایت انصاف واجب است )

  هرگز بر اساس ظاهر افراد قضاوت نکنید . وبیاد داشته باشید که باید در قیامت جوابگوی نظرات خود باشید .

« ان السمع والبصر والفواد کل اولئک کان عنه مسولا »

فراموش نکنید در محضر خدا هستید .         اسراء 36

ناظر اصلی اواست .

« الم یعلم بان الله یری »      سوره علق

انتقاد آری ولی انتقام هرگز .

" ادع الی سبیل ربک بالحکمة والموعظة الحسنة

وجادلهم بالتی هی احسن ان ربک هو اعلم بمن ضل عن سبیله وهو اعلم بالمهتدین "                                     نحل 125

هیچوقت خود رامبرای از عیب ندانید . بی عیب فقط خداست .

« فلا تزکو ا انفسکم هو اعلم بمن اتقی »  نجم 32

خدا می داند چه کسی پاک است . به خودمان بنگریم ونفس خویش را اصلاح کرده وسپس بدنبال نهی از منکر برویم . اول علم اندوزی ؛ سپس مبارزه ی علمی . بدون شمشیر وسپر به جنگ دشمن نروید. از بیان حق وقبول حق استنکاف نورزیم . " خذ الحق "

دقت کنید به صِرف نام صوفی کسی دوزخی نیست .

اگر پیرو شریعت باشد واز صراط مستقیم خارج نشود ؛ به تعالیم دین وقران عمل کند . در باب او خلاف شرع نگوئید .به این تعریف از تصوف توجه کنید :

«التصوف عبارة عن سلوک النفس الانسانیة لطلب الحقیقة والوصول الیها وبعبارة اخری ارتباط القلب مع الله وتفویض الامور الیه »

قال کانت : "التصوف عبارة عن شهود الحق فی جمیع الموجودات "

کانت گوید : تصوف یعنی خدارا در تمام اشیاء مشاهده کردن .

نگارنده با توحید وعرفان حقیقی شیعی موافق بوده وخود را از طرفداران آن میداند . البته آن عرفانی که ناشی از آیات وروایات معصومین ع است . به این خبر مشهور دقت کنید :

" لا یزال العبد یتقرب الیّ بالنوافل والعبادات حتّی اُحبُهُ فاذا احبَبتُهُ کنتُ سمعه الذی یسمعُ بهِ بصَرَهُ الذی یُبصِرُ بهِ ویدهُ الذی یبطِشُ بها ورِجلَهُ التی یمشی بها "     عوالی اللئالی 4/103وکافی 2

واما آیاتی که گواه عرفان حقیقی قرانی است :

" هو الاول والاخر والظاهر والباطن "   و " هو معکم این ما کنتم " و  " قل الله "

قال الصادق ع : " لنا حالات مع الله وهو فیها نحن ونحن فیها هو ومع ذلک هو هو ونحن نحن "

ویا در جای دیگر فرمود : " لنا حالات ٌ مع الله هو نحن ونحن هو "

مخالفت با عرفان حقیقی  بدور از عقل سلیم وفطرت توحیدی است . تبعیت از راه غیر معصومین وقران هم از تسویلات شیطانی است . این کلام علی ع عین عرفان ناب محمدی است ؛ بخوانید:

قال ع " ما رایت الاشیاء الا رایت الله قبله وبعده ومعه "

این کلام معنای احاطه ی علمی وقدرتی خدا را بر اشیاء میرساند . فلذا در اولین خطبه نهج البلاغه فرمود : " داخل فی الاشیاء لا با لممازجة وخارج عن الاشیاء لا بالمفارقة "

دین اسلام ، دین رافت ومهربانی است .

دوست پرور وپوشنده عیوب دیگران .

سیره رسول الله ص را سرمشق قرار داده وهرگز

کافر تراش نباشیم .

بنگرید قران چه می گوید « ولا تقولو ا لمن القی الیکم السلام لست مومنا »      نساء آیه 94

شیوه ما در کاویدن موضوعات چنین است که هر نظر وایده ای را با موازین شرعی ، در حد توان خود سنجیده وبعد قضاوت می کنیم . شیوه قران جدل احسن است ومناظره عادلانه ومنصفانه .

ابتدا مختصری در خصوص عرفان ناب قرانی

می آوریم تا مبرهن شود که اسلام چیزهائی دارد ؛

بیائیم آنها را از منابع درست ومورد تائید بزرگان شریعت اخذ کنیم ، ونه از ناحیه کسانی که مجهول الحال هستند. اگر می خواهید رستگار شوید به حاملان احادیث آل الله چنگ بزنید ، والا...!!!

شما می توانید داستان جامع وجالب این مطلب را در نمط التاسع اشارات بوعلی سینا یافته وعرفان حقیقی را از زبان

این مرد بزرگ در یابید .کما قال :

"المعرض عن متاع الدنیاوطیباتها ، یخص باسم الزاهد ، والواظب علی نفل العبادات من القیام والصیام ونحوهما باسم العابد والمنصرف بفکره الی قدس الجبروت مستدیما

لشروق نور الحق فی سره ، یخص باسم العرف ."

«العارف یرید الحق الاول لا لشی غیره ولا یوثر شیئا ً علی عرفانه .وتعبده له فقط . ولانه مستحق للعبادة.»

دقت کنید اینها اشاراتی از عرفان ناب اسلامی است ونه  بدعة گذاری در دین . کلام ابن سینا ، دقیقا ً از کلام علی ع گرفته شده که گفت : الهی تورا برای خودت عبادت می کنم زیرا شایسته عبادتی .نه از شوق بهشت ونه ترس جهنم .

ودر آخر نمط التاسع الاشارات می گوید "

«جل جناب الحق ان یکون شریعة لکل وارد ، اویطلع علیه الا واحد بعد واحد».        ص367

هیچ عالم ومحقق علوم اسلامی وجود ندارد که با عرفان قرانی مخالف بوده وبهتر بگویم خود رهرو آن نباشد .

بزرگترین فقهاء ومفسرین قران وحکمای بزرگ الهی ما در خط سیر وسلوک الی الله بوده ودر این میدان قدمهای بلندی برداشته اند .

امام راحل ره ، ایت الله بهاء الدینی ؛ ملا صدرای شیرازی ،

علامه طباطبائی صاحب المیزان ؛ علامه طهرانی ، سید علی قاضی ، سید هاشم حداد ؛ سید حیدر آملی ، علامه حسن زاده ، ایت الله جوادی آملی و... صدها نفر از اولیا ءالله با تسلط بر فقه و حکمت و عرفان به مقامات عالیه رسیدند . ولی همه اینها از تصوف و عدم تقید ایشان به شرع انور بیزاری ،

جسته اند .

صوفی شهر بین که چون لقمه شبهه می خورد

                    پاردمش دراز باد این حیوان خوش علف

                                           حافظ شیرازی

صوفی نهاد دام وسر حقه باز کرد

                            بنیاد مکر با فلک حقه باز کرد

                                               حافظ

نقد صوفی نه همه صافی بی غش باشد

                           ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد

صوفی ما که زِورد سحری مست شدی

                         شامگاهش نگران باش که سرخوش باشد

 

نکته دیگر ؛ این فرقه هرگز در مقابل استدلال واقامه برهان تسلیم نبوده وکافی است بدانید که امام صادق ع هم در مبارزه با ایشان موفقیتی حاصل نکرد . تا چه رسد به بنده وجنابعالی

مولوی گوید :

پای استدلالین چوبین بود * پای چوبین سخت بی تمکین بود

 

.سوالی مهم : چرا گرایش جوانان به این فرقه بیش از تصور مااست ؟

ج= خاصیت لیبرالیزم بودن آن برای فرار از بند تقلید وتقوی الهی است .

طبیعت انسان با این خوی وخصلت سازگارتر است تا این که به او بگویند این کا را بکن واین کار را نکن .( وقلیل من عبادی الشکور)    سباء 13

مواردی در این مسلک وجود دارد که از نظر شرع مقدس حرام بوده ؛ لیکن در مرام تصوف حلال .

مثل قوالی واختلاط مجالس ، موسیقی و بالاترین حربه ایشان

باز بودن برای اظهار هر گونه کشف وکرامت وادعاهای پوشالی ؛ زیرا هیچ راهی برای نفی ویا اثبات آنها وجود ندارد .  (  باب تاویل که قبلا آوردیم )

واین میدان در حال حاضر ، دام بسیار خوبی برای صید جوانان است .به تعبیر علمی ، شخصیت یابی واظهار بزرگی

که منتهی آرزو ی جوانان است .

البته عناصر مادی را هم که ما با آنها بیگانه ایم فراموش نکنید .اگر بگوئیم ماهم مقصر ایم ، بیراه نرفته ایم .

وقتی مجالس ومحافل مذهبی ما با خرافات آمیخته بوده وگویندگان ما حرف تازه ای برای جذب جوانان

ندارند . وقتی محافل ما از تنوع مطالب خالی بوده وتکرار مکررات باشد ، شما چه انتظاری دارید ؟

عیب ما این است که همیشه گناه را به گردن دیگران می گذاریم .

 پیامبر اسلام وقتی فرمود ؛ ای مردم ، قولوا لا اله ؛

بلافاصله گفت : الا الله .

نفی توام با اثبات .

ما نفی را داریم ولی اثبات را بخدا وا می گذاریم .

همان متاعی که گروه متصوفه می دهد بجوانان ، ماهم می توانیم .منتهی دو مشکل وجود دارد :

1-                خودمان را باور نداریم ؛ که می توانیم.

2-                مشتاقان نمی آیند . از دور ایستاده و انکار می کنند.

آری اگر مسلمان در بند شرع باشد ، اسم، مهم نیست .( میزان عمل مطابق شرع است )

شما ملاحظه کنید که شهید اول در باب وقف کتاب الدروس الشرعیه در صحت ویا عدم ، وقف بر متصوفه می گوید :

 

« الصوفیة المعرضون عن الدنیا والمشتغلون بالعبادة والاقرب

الاشتراط ان لا یخرجواعن الشریعة الحقة .» ج2ص275

علامه حلی در تذکرة الفقهاء ج2ص430هم می گوید :

 

ولو وقف علی الصوفیة فللشافعیة قولان احدهما الصحة وهو المعتمد ان لم یخرجوا علی الشریعة المحمدیة ولم یبتدعوا فی طریقتهم .

والثانی للشافعیة البطلان اذ لیس للتصوف حد توقف علیه .

یعنی وقف بر صوفیه زمانی جایز است که ایشان از صراط مستقیم خارج نشده وبدعت نداشته باشند .

جالب اینجاست که در زمان علامه وشافعی این معظل اجتماعی موجود بوده وایشان هم دل پرخونی از دست متصوفه داشته اند .

محی الدین النَوَوی هم چنین می گوید :

الخامسة: الوقف علی الصوفیة حکی عن الشیخ ابی محمد انه باطل ، اذ لیس للتصوف حد یعرف . ( روضة الطالبین 4/386)

یعنی ، تصوف هیچ  تعریف مشخصی ندارد .

بنگرید به کلام مرحوم نخودکی اصفهانی در باب تصوف :

"الصوفی من لبس صوف علی الصفا وسلک طریق المصطفی ورفض الدنیا خلف القفا والا کلب الکوفی خیر من الف الصوفی "    ( نقل از نشان از بی نشانها –  تالیف فرزند نخودکی)

شاهد ما بر سر ، طی نمودن طریق مصطفی است .( هر چند خبر تائید نشده است )

 قال المهدی ع :

«الصوفی کلهم من مخالفینا وطریقتهم غیر طریقتنا »

امام زمان ع فرمود : صوفیه کلا از مخالفین ما هستند وراه ایشان با راه ما مغایرت دارد .  ( اثنا عشریه حر عاملی )

«لا یقول احد بالتصوف الا لخدعة او ضلالة اوحماقة ».

یعنی هیچ کس ادعای تصوف نمی کند الا به سه دلیل :

1-                حیله ومکر  2-  گمراهی وضلالت  3-  حماقت .

( مجدداً تکرار کنیم ، منظور آن صوفی است که مقید به شرع نیست )

من ذکر عنده الصوفیة ولم ینکر هم بلسانه اوقلبه فلیس منا .یعنی ، هر کس در نزد او نام صوفیه برده شده واو انکار نکند از ما نیست ...

سوال : شما در صفحات قبل گفتید که اسم ، مهم نیست ؛

جمع این نظر با روایات چطور می شود ؟

ج= دقت کنید ؛ معمولا انسان در زیر لوای نام هر گروه ، خودرا عامل ومقید به دستورات آن فرقه می داند .

طبیعتاً اگر فردی در گروه منحرفی قرار بگیرد واز دستورات خلاف آنها تبعیت کند ، او هم گمراه است .

وما این مشکل عمده را در فرق سلاسلی متصوفین

می بینیم .ولی هستند کسانی که خود را صوفی مستقل دانسته وفقط صرف نام تصوف را یدک می کشند .( استدلال دیگر : آیا هرکسی نامش عبد الله بود ، واقعاً بنده خداست؟

( صرف سبیل بلند گذاشتن ، شخص کافر نمیشود ؛ در خبر دارد که انه ع :وافر السبلة)مجمع

به آیه 62بقره توجه کنید : " ان الذین آمنوا والذین هادوا والنصاری والصابئین من امن بالله والیوم الاخر وعمل صالحاً فلهم اجرهم عند ربهم ولا خوف علیهم ولا یحزنون" !!!

شما بنگرید که درباب اسوه تقوی وفقاهت ابن فهد حلی صاحب کتاب شریف عدة الداعی ومهذب البارع در شرح

المختصر محقق اول ، گویند صوفی بوده است .

« قال فی الریاض :  وله قدس سره میل الی مذهب الصوفیة ، وتفوه به فی بعض مولفاته . وتبعه فی اللولوة

قال : الا ان میلا ً الی مذهب الصوفیة بل تفوه به فی بعض مصنفاته . »

    نقل از هامش الرسائل العشرابن فهدص8

در هامش مهذب البارع او هم می گویند :

وقال العلامة الحاج السید شفیع ره فی اجازة ولده :

 

واما الشیخ احمد بن فهد ، فهو الشیخ جمال الدین ابو العباس ؛ احمد بن شمس الدین محمد بن فهد الحلی الاسدی ، فاضل

فقیه ، مجتهد ، زاهد ، عابد ؛ ورع ، تقی ، نقی ،

 

الا له میلا ً الی مذهب الصوفیة ، بل تفوه فی بعض مصنفاته .                          مهذب البارع ج1ص15

دقت فرمودید؛ این را برای تائید گفتار خویش آوردیم تا

ثابت شود که عمل، ملاک است ونه اسم وشعار تهی از محتوا؛ نسبت تصوف را به محمد تقی مجلسی پدر علامه هم

می دهند . که آنهم چیزی از منزلت او نمی کاهد ، زیرا

تقوای او مثال زدنی است .

ملاحظه کنید کلام علامه مجلسی را در این باب :

« ایاک ان تظن بالوالد العلامة نورالله ضریحه انه کان من الصوفیة ویعتقد مسالکهم  ومذاهبهم ، حاشا عن ذلک ، وکیف یکون ذلک ؟ وهو کان آنس اهل زمانه باخبار اهل البیت ع واعلمهم واعلمهم بها ، بل کان سالک مسالک الزهد والورع وکان فی بدو امره

 

یتمسی باسم التصوف لیرغب الیه هذه الطائفة ولا یستوحشوامنه ، فیردعهم عن تلک الاقاویل الفاسدة الاعمال المبتدعة ، وقد هدی کثیرا ً منهم الی الحق

بهذه المجادلة الحسنة .

ولما رآی فی آخر عمره ان تلک المصلحة قد ضاعت ورفعت اعلام الضلال والطغیان وغلبت احزاب الشیطان وعلم انهم اعداء الله صریحا ً تبرء منهم ، وکان

یکفرهم فی عقائدهم الباطلة وانا اعرف بطریقته

وعندی خطوطه فی ذلک . (  رساله اعتقادات مجلسی )

معنی چنین است که بپرهیز از ظن پدرم به تصوف ،

اوبرای مبارزه با ایشان ونجات آنها از این ضلالت 

ابتدا وارد گروه ایشان بود وعده ای را هم نجات داد

لیکن در اواخر عمر متوجه خطر تصوف شده، که صوفیان از نام او سوء استفاده می کنند . صریحا اعلام

تبری نمود .     انتهی کلامه

اقول : شبیه این قضیه را در حرکت سید جمال الدین اسد آبادی می بینیم ؛ که برای پاشیدن فراماسونری ،

داخل آنها شده وپس از ضربه زدن خارج می شود /.

همین حرکت مبارزه منفی در خروج ضربه سختی بر پیکر این گروه کافر وارد می نماید .

آری برادر عزیز و دوست دار علم وخواستار بصیرت دین،

 بهترین کتاب از نظر ورود روایات در ذم تصوف ؛ همین کتاب اثنا عشریه شیخ حر عاملی است . وایضاً کتاب « حدیقة الشیعه » مقدس اردبیلی . ( با حفظ نظرات موافق ومخالف )

روایات در ذم تصوف( آن عده افرادی که در مقابل ائمه ع جبهه می گرفتندو به نظر این حقیر تمام روایات ذم ، در مورد متصو فه بدعت گذار در دین است ) خارج از حد احصاء است .( از جمله توقیع ذم منصور حلاج از ناحیه امام عصر ع توسط حسین بن روح است).

شیخ طوسی در کتاب « غیبت » می نویسد که حسین منصور حلاج از کذابان است . ص401

 

در حاشیه شرح باب حادی عشر علامه حلی گویند : شیخ مفید از امام هادی ع نقل کند که روزی در میان اصحاب وارد مسجد نبوی شد. عئه ای صوفی در گوشه ی مسجد حلقه زده ومشغول ذکر بودند ؛ امام ع به ایشان التفاتی نکرده وفرمود ، گول اینان را نخورید ؛ تنها سفهاء پیرو ایشانند . ولا یعتقد بهم الا الحمقاء فمن ذهب الی زیارظ احدهم فکانما ذهب الی زیارة الشیطان ومن اعان احداً منهم فکانما اعان یزید ومعاویة وابا سفیان .... شخصی گفت ، اگر کسی از ایشان معترف به حق شما باشد چگونه است ؟ امام ع غضبناک شده وفرمود : والصوفیة کلهم مخالفونا وطریقتهم مغایرة لطریقتنا وان هم الا نصاری ومجوس هذه الامة

اولئک الذین یجهدون فی اطفاء  نور الله والله متم نوره ولو کره الکافرون " ص54

نکته : شیخ بهائی در کشکول ، همین مطلب را می آورد .

لیست کتابهای مفید برای شناخت تصوف :

1-                فضائح الصوفیه – مولف ابن الوحید  بهبهانی

2-                خیراتیه در 2جلد- //////// آقا محمدعلی بهبهانی

این آقا محمد علی بعد از مجلسی ، مبارزات فراوانی با متصوفه داشته وچند نفر ازایشان را کشته است .

3-                خورشید تابان – مولف  شیخ علی محمد خراسانی

4-                تاریخ تصوف از ایت الله عمید زنجانی

5-                راز گشا – مولف شیخ عباسعلی کیوان قزوینی ,

معروف به منصور علیشاه از اقطاب تصوف در ایران که بعد از چهل سال « قطب تصوف » توبه کرد وبرگشت . ونقاط ضعف ایشان را بر ملا نمود .

بزرگترین ضربه بر پیکر تصوف در قرون اخیر ، برگشت این آقای منصور علیشاه از مرام تصوف است .کسی که خانه زاد شیخ گنابادی بود. بهترین کتاب برای شناخت حیل متصوفه وخلاف حق بودن ایشان ؛ همین کتاب« راز گشا» است .

6-                حدیقة الشیعة از مقدس اردبیلی هم کتاب خوبی در شناخت فِرَق مختلفه تصوف با منکرات ایشان است .

البته ملحوظ دارید که فعلا ً بسیاری از آن فرق وجود ندارند.

7-                کتابی است  بنام « اللمع فی التصوف» که در باب تصوف نوشته شده ومولف آن «ابونصر سراج معروف به طاووس الفقراء »است .این کتاب متن درسی تصوف بوده ومؤلف آن فردی متشرع است . دستورات کتاب را وقتی با عملکرد ایشان مقایسه کنید به دوری این برادران از شرع انور بیشتر پی می برید .

واما در لسان عربی کتابهای زیادی در بیان مشکلات جدی این فرقه مبتدعه وجود دارد ..

8-                کتاب" نظرات فی التصوف والکرامات "از علامه شیخ محمد جواد مغنیه ، بسیار مفید است .فقره ای از این کتاب نقل کنیم :

« وقال الباحثون فی التصوف : ان الصوفیة لمسلمین کانوا فی اول امرهم یتلون القران ، ویکثرون من العبادة وذکرالله ؛ ثم تکلم ابو یزید البسطامی فی الفناء بالله ، وهذه الفکرة توجد فی البوذیة ، وتسمی عندهم " نرفانا "

وقال الباحثون ایضا ً : ان النصرانیة احد منابع التصوف ؛ وعنها اخذ لبس الصوف . (  نظرات فی التصوف ص 12)

یعنی : ابتدا کار صوفیه تلاوت قران بود وذکر خدا ، ابو یزید بسطامی افکار بودا را داخل نمود « فناء فی الله »

 

این داستان فناء فی الله از امهات عقاید متصوفه است که در مذهب بودا به نیروانا مشهور است . شما می توانید برای اطلاعات بیشتر به کتاب تاریخ ادیان « جان بی ناس »

مراجعه کنید .

وهچنین شیخ مغنیه گوید : یکی از منابع تعلیمات تصوف

مسیحیت است که قضیه لباس پشمینه را از رهبانان مسیحی گرفته اند .( اذکان کثر من الرهبان یلبسونه )

9-                کتاب « تحقیق و بررسی در تاریخ تصوف » از آیت الله عمید زنجانی ؛ که انصافاً خوب کارکرده وتحقیق جامعی بدست آورده اند .

10-           تلبیس ابلیس از ابن جوزی

11-           کتاب « مصرع التصوف » از ابن بشر الآ مدی متوفی سال 370

 

برای اطلاع چند نکته را از انحرافات این گروه می آوریم :

1-                التقاط (لیبرالیسم دینی ): آمیختن رسوم دینی با رسوم غیر دینی وتولید اعمال واذکار مخصوص بین خودشان است .

که همانا بدعت محسوب میشود وفرمودند : کل بدعة فی النار .هر بدعتی آخر الامر دوزخ است .( غالب دینداری این فِرَق از باب « تعبد بما لم یشرع الله » است )

قال رسول الله ص : کل بدعة ضلالة وکل ضلالة الی النار .    (   فقه الرضا"ع" )...

تعریف بدعت " ادخال مالیس فی الدین فی الدین "

هر آن چه که در دین نیست اگر داخل دین شود ؛ بدعت است .

فرمود " من رد صاحب بدعة عن بدعته فهو سبیل من سبیل الله".یعنی برگرداندن صاحب بدعت از بدعت خود ، جهاد فی سبیل الله است .مرحوم دهخدا در لغت نامه اش چنین گوید :

تصوف منابع گوناگونی دارد وصوفیه هم از حیث مذاق وسلیقه ، التقاطی بوده اند ، وهر عقیده را موافق با ذوق وسلیقه خود دیده اند گرفته اند .

منابع عمده غیر اسلامی تصوف عبارتند از :

دیانت مسیح وفلسفه نو افلاطونی وحکمت اشراقی وافکار بودائی ...از مهمترین آنها زهد ورهبانیت است .                 رک لغت نامه حرف "ص"

مهمترین دوران برای رشد وانحراف تصوف از مسیر اصلی وخواستگاه اولیه بزرگان خودشان ، دوران صفوی است که شاهان ایشان صوفی مسلک بودند..

شما کافی است بعض نظرات ابداعی شیخ محی الدین عربی را در کتاب فصوص الحکم و فتوحات مکیه ملاحظه کنید .

محی الدین در فصوص گوید : ابوطالب کافر از دنیا رفته است .   قاله :

" وما اثرت فی اسلام ابی طالب عمه "

یعنی علیرغم معجزات پیامبر ص ، در اسلام ابوطالب اثر نکرد .      شرح فصوص الحکم آملی ص 645

ودر فتوحات المکیه می گوید :

" وامر النبی ص بغسل عمه ابی طا لب وهو مشرک "

( فصل فی الا موات الذین یجب غسلهم جزء2ص137)

این در حالی است که القندوزی حنفی در کتاب ینابیع الموده گوید : " ان ابا طا لب کان موحدا ً بل کان وصیاً من اوصیاء الله ."

یعنی ابوطالب از اوصیای پیامبران است .

شیخ مفید هم کتاب مستقلی در اثبات ایمان حضرت ابی طالب نوشته اند .

اهل سنت ، کلاً ، ابی طالب را مشرک میدانند . ( اعاذنا الله من شرور شیطان )

محی الدین در فص هارونی ونوحی فصوص الحکم ، مطالبی را عنوان می دارد که خدا وکیلی با شریعت نمی سازد .وبه همین خاطر ملا علی نوری  به او لقب ممیت الدین راداد ؛ وایضاًسایر بزرگان شیعی .

محی الدین در فص نوحی معتقد است که فرعون با ایمان از دنیا رفته است .

ایشان با استناد به آیه " وقد عصیت قبل ُ وکنت َ من المفسدین "   یونس 91

می گوید : " وما قال له وانت من المفسدین "    فتوحات 2/276

متاسفانه جناب محی الدین در تاویل آیات قران بسیار قلم فر سائی نموده وتا توانسته از جاده ی شرع بدور افتاده ؛ در فص موسوی ، عصا را با نفس مطمئنه تاویل کند ؛ آیه " فادخلو ناراً"

را به دریای معرفت ؛ خلاصه در فص نوحیه کار را بجائی میرساند که حرکت حضرت نوح را در چگونگی دعوت قوم اشتباه معرفی کرده وغرق شدن قوم را غرق درمعرفت داند.

 

بنا بر نقل قول شارحین فصوص الحکم ؛ اولین کسی که  عقیده ی وحدت وجود را بشکلی فلسفی بنیان گذاشته وبدان پر وبال بخشید ؛ جناب محی الدین عربی است . آقای بالی زاده چنین گوید : " وقد قرره ابن عربی فی جراة وصراحة فی غیر موضع من « الفصوص » ومن « الفتوحات »  من ذلک قوله : فسبحان من اظهر الاشیاء وهو عینها "  ولم یکن لمذهب وحدة الوجود وجود فی الاسلام فی صورة الکاملة قبل ابن عربی ..."   شرح فصوص ص8

یکی از عوارض وحدت وجود این کلام است ؛ دقت کنید : " یقول الله علی لسان فرعون :

انا ربکم الاعلی" سوره النازعات آیه 24"        فتوحات المکیة 1/436

یعنی ، آن کسی که گفت : انا ربکم الاعلی " فرعون نبود ؛ بلکه خود خدا بود . !!!

تمام مفسرین گویند ؛ منظور فرعون از این جمله ادعای ربوبیت وتفوق بر موسی است .

گوید : هر کسی به شکلی رب است ، مثلاً رب الدار ؛ رب البیت ؛ رب الغلام ؛ فرعون گفت ؛

هر چند که شما برای خودتان ربی هستید ، من هم رب بزرگ شما هستم . چونکه قدرت دارم .

" فانا الاعلی منهم بما اُعطیتُهُ فی الظاهر من التَحکّم فیکم "       فصوص الحکم

اهل تصوف گویند :

مسلمان گر بدانستی که بت چیست

                        بدانستی که دین در بت پرستی است

                             گلشن راز شبستری

محی الدین در فص هارونی گوید :

" موسی هارون را بر کوته نظری وعدم سعه صدرش سرزنش کرد که چرا عبادت گوساله را انکار کردی .

زیرا عارف کسی است که خدا را در هر چیزی ببیند .

بلکه خدای را عین تمام اشیا ببیند واین عتاب موسی به هارون برای تربیت وبینش بخشیدن به او بوده که او را در راه ارشاد توانا سازد ."

ولی قران در باب گوساله پرستان می گوید :

... وکانوا ظالمین .  رک: سوره اعراف ایات 139به بعد

خلاصه کلام : گفتار التقاطی و خلاف شرع از این فرقه فراوان وجود دارد .مخصوصا نظرات محی الدین که بزرگترین استاد عرفان نظری در اسلام است .

معروف به شیخ اکبر وانسانی که تاکنون محققین در باب دین ومذهب او به قول واحدی دست پیدا نکرده اند .( شخصیت متضاده دارد )

عده ای اورا انسان کامل دانند (عقیده  میرزا علی  قاضی است ) وعده ای مخرب دین می دانند؛

( عقیده  ملا علی نوری است ) .  عده ای مذهب اورا

هم سنی وهم شیعی  می دانند . گویند تقیه می کرده است . ( این هم راه گریز خوبی است )

 برای اطلاع از نظرات او در باب شیعه ؛ کافی است به فتوحات ،« باب صفات رجبیون» مراجعه کنید .  فتوحات ج2ص8

" فاذا مر علیه یراه فی صورة خنزیر "

گوید اهل رجب ، شیعه را بصورت خوک می بینند ودلیل آنرا هم چنین گوید " فکانا یعتقدان السوء فی ابی بکر وعمر ویتغالون فی علی "

زیرا در مورد ابی بکر وعمر بد می گویند ودرباب علی غلو می کنند .

دوستان او گویند ، تقیه می کرده است . !!!!!

در باب گوساله پرستان می گوید :

عتاب موسی بر هارون، بدلیل قصور هارون در حقیقت امر بود از آن که ؛عارف  کامل کسی است که حق را در همه چیز ببیند بلکه عین همه بیند .( ولو در گوساله پرستی).« کانت فیلسوف بزرگ آلمان هم چنین نظری دارد »

 قال  محی الدین:" فان العارف من یری الحق فی کل شی ، بل یراه عین کل شی" .

«فص هارونیه ص966»

در تفسیر سوره نوح می گوید : قوم نوح غرق دریای معرفت شدند. ونوح بود که اشتباه می کرد .

کانت  فیلسوف آلمانی هم تعریف تصوف را چنین گوید :

"شهود حق در تمام اشیاء عالم "  خدا را درهمه چیز دیدن .

محی الدین هم گوید : " سبحان من اظهر الاشیاء وهو عینها "    فتوحات مکیه  2/459

وایضاً گوید : " فهو عین کل  شیء فی الظهور ما هو عین الاشیاء فی ذواتها سبحانه وتعالی بل هو هو والاشیاء اشیاء "

امام صادق ع فرمودند : ایاک ان تعمل برایک شیئا ...

یعنی از عمل کردن به رای خویش بپرهیز .

خدا می فرماید: فاذکرواالله کما علمکم "  آنچنان عبادت کنید که بشما دستور داده اند .

در خصوص تعالیم التقاطی این فرق صوفیه، اینجانب مواردی را در مرام ایشان با عاداتی از فرق غیر توحیدی چین وهند؛بویژه اتباع بودا مقایسه کرده ام ، دقیقا مشابه هستند .که این امر مرهون ارتباط تنگا تنگ سران تصوف با این مذاهب است . اذکار خفی وقلبی وچله نشینی و...همه از این دست مایه ها هستند .برای نمونه که اسلام خواستار تبعیت از معصومین در چگونگی عبادات است ، به داستان ذیل دقت کنید :

دعای غریق در مفاتیح الجنان ص 859:

امام صادق ع به شخصی تعلیم دادند ؛ بگو :

یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک .

آن شخص گفت : یا مقلب القلوب والابصار ...

امام فرمود : هر چند خداوند مقلب القلوب والابصار است ولی آنطور که من گفتم بگو .

یعنی اضافه نکن .

آری اگر چارچوب خاص از شرع نباشد هر کسی توان دین سازی را دارد .

2-                ظهور وبروز این فرقه در قرون اولیه مدیون انگیزه های سیاسی بوده وحکومتها به انگیزه  دوری مردم از مسائل سیاسی وانحراف افکار ایشان و جا انداختن این تفکر که تسلط امویان وعباسیان خواست خدا بوده و بر کناری علویین ومخصوصاً شهادت اولاد علی ع ، مقدر ایشان بوده وحکومت گناهی ندارد ؛ به ترویج تفکرات صوفیانه دامن می زدند  . علویین با الهام از تفکرات انقلابی اسلام سعی در مبارزه ی بی امان با ظلم وستم خلفا را داشتند ، در حالی که تفکرات صوفیانه عدم دخالت در چنین مسائلی را تلقین میکند . همان جمله ی معروف موسی به دینش وعیسی بدینش . معمولا حکومتهای ضد دین؛ طرفدار خمودت وبی خیالی مردم هستند ، زیرا مشکل ساز نیستند وحکومت امویان وعباسیان چنین عناصری را تقویت می کردند .زیرا ایشان دو ویژه گی عمده داشتند :

1-                سنی مسلک بوده واز مخالفین اهل البیت بودند.

2-                از معتقدین به جبر هستند .(برای اطلاع از این

نظریه به مقاله هدایت واضلال بندگان از راقم این سطور مراجعه کنید )

لیبرال مذهبی بودن، یعنی مقید به چارچوب خاصی نبودن از صفات بارز ایشان است .

مرام ایشان براساس  «حُب  وزهد وتاویل » استوار است .

یعنی با قضیه " خوف ورجا " خیلی کاری نداشته واز طرف دیگر " تولی وتبری " را لحاظ نمی کنند .( درروایات ما ،وارد شده : هل الدین الاالحب والبغض ؛

حب اولیاء الله وبغض دشمنان اهل البیت ).

اهل تصوف به تعالیم امامان معصوم ع توجه نکرده و

 

به روایات وارده از معصومین در عبادات توجه ندارند؛تابع نظرات شیوخ خود هستند .

شما با نگرش به اختلافات ایشان در بین شیوخ خود به سستی افکار ایشان پی می برید . گروههای هو 121با هو 110متضاد بوده وهمدیگر را تخطئه میکنند . ( تحقیق کنید )

قران بما دستور تبعیت می دهد :

"فاستقم کما امرت ولا تتبع اهوائهم"

فاستقم کما امرت ومن تاب معک ولا تطغوا " هود112

 

ثم جعلناک علی شریعة من الامر فاتبعها ولا تتبع اهواءالذین لا یعلمون "  جاثیه 18

فاذکروالله کما علمکم "  بقره 239

همه این ایات بما می گویند که عبادت باید بر اساس

دستور خاص شرع انور باشد . از عبادات اختراعی  باید پرهیز کرد . که بدعت است .

شما کافی است که در بسیاری از موارد ؛ مبانی عقیدتی واحکام عملی ایشان را از خودشان جویا شوید ؛ ملاجظه کنید ؛ چند درصد آنها را برابر روایات معصومین ع وآیات قران می یابید ؛ مگر نباید تمام اعمال وگفتار وکردار مسلمان مطابق  تعالیم ائمه باشد ؟

برای مثال ؛ سوال کنید ؛ مبنای گفتن ذکر « لا فتی الا علی لا سیف الا ذولفقار» در مواضع مختلف چیست ؟ اگر سلیقه حاکم شود ، قبول دارید که سنگ روی سنگ بند نمیشود ؟

شما چنین گوئید ؛ من هم چنین می گویم . نفر سوم هم  چنان گوید . خدا وکیلی میشود ؟

با این منطق هر روز وهر شهری میتواند دین مخصوص بخود داشته باشد .

اهل تصوف ؛ چیزی بنام « اصحاب فتوت » دارند که شعارشان همین جمله ی" لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار"است . که بطور مسلم وقطعی ، ریشه  در روایات ندارد . داستان نزول شمشیر از آسمان توسط جبرئیل هم در جنگ بدر از منقولات تاریخی بوده وقول مخالف هم دارد . عده ای را نظر بر آنست که ذو الفقار ؛ شمشیر شخصی بنام « منبه بن الحجاج » است که در جنگ بدر بدست علی ع کشته شد . لهذا این شمشیر بعنوان غنیمت به علی ع اعطا شد.

                       رک : المبسوط السرخسی 10/9

اصحاب فتوت به خبری از پیغمبر ص استشهاد کنند که فرمود : " انا الفتی ابن الفتی اخوالفتی"     کشف الیقین علامه حلی ص60و منهاج الکرامه  ص96

منظور از اخوا الفتی ؛ یعنی برادر علی – ع – هستم .

پس قران می فرماید : " ان الدین عند الله الاسلام "     آل عمران   19

دین باید یکی باشد ؛ " واعتصموا بحبل الله جمیعاً ولا تفرقوا "     آل عمران 103

سوال کنید ؛ مستند جایگزینی عُشر به بجای خمس ؛چیست ؟

سوال کنید ، مگر قران نمی گوید : " واعلموا انما غنمتم من شیء فان لله خمسه وللرسول

ولذی القربی والیتمی والمساکین  وابن السبیل "        انفال 41

این آیه دستور خمس در مکتب قران است ؛ مبنای عشریه شما کجاست ؟

 

دوری ایشان از جماعات مسلمین ومساجد که خلاف صریح قران است ." وارکعوا مع الراکعین "        بقره 43

ساخت خانقاه در مقابله بامساجد، بدعت دیگر ایشان است . ولحاظ داشتن خبر « لا فتی الا علی لا سیف الاذوالفقار » در بسیاری موارد ؛ بویژه در شبهای قدر ،درحالی که هیچ دستوری در دین مبین اسلام برآن وارد نشده است .از بدعتهای متصوفه می باشد .( این خبر را گویند در جنگ احد ، جبرئیل در خصوص نبرد ، جانانه علی ع در دفاع از جان پیامبر ص ، بین زمین وآسمان بیان می کرد. رک : الصحیح من السیرة 12/35 ). عده ای هم کلام جبریل در روز بدر میدانند ؛ عن ابی جعفر ع قال : نادی ملک من السماء یوم بدر یقال له رضوان . ان : لا سیف الاذوالفقار ولا فتی الا علی "    غایة المرام البحرانی 3/170

جالب است بدانید که نقش مهر نادر شاه افشار چنین بوده :

لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

             نادر عصرم زلطف حق، غلام هشت وچار

                            ( تاریخ افشارج2ص108)

نکته ی در خور توجه ایسنت که اصحاب فتوت ، شان نزول آیه 25سوره حدید " وانزلنا الحدید فیه باس ٌ شدید ومنافع للناس " را در حق ذوالفقار میدانند وگویند ، منظور خداوند از انزال حدید ، شیمشیر ذوالفقار است . این در حالی است که در کتب شان نزول آیات وکتب تفسیر بزرگان شیعه وسنی ؛ چنین مطلبی عنوان نشده ، الا بسیار نادر ، که آنهم در مقابل تفاسیر بزرگی ، چون مجمع البیان و التبیان والمیزان ؛  کم فروغ است .

 

در قرون اولیه تصوف بر اساس زهد ومقید بودن به دستورات دین مبین بوده ؛ لیکن با سفر بزرگان این گروه به سرزمینهای مشرکین وآمدن آنها به سرزمینهای اسلامی التقاط بوجود آمد .

3-                سقوط تکالیف از مسلمان در صورت وصل شدن در مرام ایشان است .که آنهم بر خلاف قران شریف است که " واعبد ربک حتی یاتیک الیقین "   حجر 99

4-                 یعنی تا لحظه مرگ عبادت کن . در زیارت وارث هم داریم که : اشهد انک قد اقمت الصلاة وآتیت الزکاة و.... حتی اتیک الیقین "   که منظور از یقین ؛ مرگ است .

گویند " اذا ظهرت الحقایق بطلت الشرایع "

هر وقت بحقیقت رسیدی تکلیف از تو ساقط می شود .

وایضا گویند " التصوف اولهُ علم اوسطه عمل ؛ آخرهُ موهبة الله "  یعنی آخرش عمل ساقط می شود .( اینان را واصلیون گویند ؛ که در حقیقت مخالف ظاهر قران هستند )

دقت کنید ، قصه ایشان بسیار خطرناک وجدی بوده از صدها سال پیش ، قابل رفع هم نیست .مقبول آنان هم نمی افتد .شما باید حتی الا مکان از این فرقه دوری کنید . گفت شاعر شیرین سخن :

که زینهار ازاین صوفیان خموش

                         پلنگان درنده صوف پوش

که چون گربه زانو به دل بر نهند

                        ا گر طعمه افتد چو گرگ بر جهند

اگر در میان ایشان متدین ومتشرع باشد از ترس دیگران ، جرئت عرض اندام ندارد .تابع علم ودانش نبوده وعلم ستیزی ایشان در کتب دانشمندان خودی وغیر خودی معروف است .گول ظاهر را نخورید.

شعار « العلم حجاب الله اکبر » مال ایشان است .

تمام فرق تصوف در 4اصل مشترکند :

1- اتحاد   2-  حلول  3-  وصل  4-  عشق

همانطوری که تمام فرق مسیحیت در اصل تثلیث مشترکند ، متصوفه هم در این 4 اصل شراکت دارند .

البته اگر کسی از ایشان سواد این حرفها را نداشته باشد

مشکل ما نیست .

 هر لحظه بشکلی بت عیار آمد * دل برد نهان شد

هر دم به لباس دگرآن یار برآمد * گه پیر وجوان شد

    «  رک خیراتیه ج1ص35آقا محمد علی( پسر وحید).»

گفتیم که هندوان و برهمانان هم از این حرفها زیاد دارند ...

به زبان سانسکریت می گویند :

تت توم اسی

یعنی خدا در شکل درخت وحیوان ظهور دارد .

حلول واتحاد تصوف هم چنین است .

                            رک تاریخ ادیان ص 249

محمد دارا شکوه صوفی بزرگ هند می گوید بعد از عبور از مراحلی « ذاکر ومذکور یکی شوند » یعنی :

اتحاد وجود وموجود . ( دقت کنید باورمندان این عقیده

نجس هستند )

   برای اطلاع از افکار این صوفی هندی به کتاب سر اکبر ؛ مراجعه کنید .

دستور رسیدن به خدا را در" کتاب سر اکبر "تعلیم می دهند .

« پرجابت (خدا) گفت که من این اپنهکت چهورکا را که دهارنا است ( تربع نشستن ) برای آن می گویم که آتما را در جیوآتما آن قدر تصور کنید که هر دو یکی شوند . ودر قید هیچ عالمی نیفتد وعین عالم ذات شود .»

آتما یعنی خدا و جیو آتما یعنی روح فردی .

به کتاب اوپانیشاد ج 2ص466 مراجعه کنید .

این طریقه ذکر لا اله الا الله که متصوفه دارند ودر کتاب سیر وسلوک منسوب به علامه سید بحر العلوم هم آمده ؛ محمد داراشکوه اختراع نموده است .( کتاب منسوب به سید بحر العلوم دارای اشکالات عمده ای است ).

کلمات مخالف ظاهر شرع را که از صوفیان

صادر شده ، شطحیات نامند . مثل کلام ابا یزید بسطامی که گفت :

"شانی اعظم من شان محمد "ویا " سبحانی

سبحانی ما اعظم شانی " ویا :

قال الحلاج " انا الحق ولیس فی جبتی الا الله ."     ( گویند اینها باب حلول واتحاد هستند)

جرجانی گوید : شطح عبارت از کلمه ای است

که از آن بوی سبکسری ودعوی برخیزد .از خداوندان معرفت بناچاری وپریشانی صادر شود .

ابن خلدون ایشان را در باب ابراز شطحیات مجاز می شمارد وگوید : صاحب غیبت را نمیتوان مورد خطاب قرار داد ومجبور ومعذور است .

ابن خلدون دلیل قتل حلاج را ، حضور بر خویشتن

بهنگام بیان شطح می داند .ولی اگر درحال وجد باشد ؛ معاف است .  ( مقدمه ج1ص991)

در مقابل این افراد می گوئیم :

چرا با وجود این که تمام انبیاء واولیای الهی در بالاترین مرتبه حضور بوده اند ؛ چنین شطحیاتی ندارند ؟

دقت کنید یکی از کسانی که حکم ارتداد حلاج را امضاء کرد . حسین بن روح ؛ نائب خاص امام زمان ع است .

مجدداًعرض می کنیم ؛ اصول 8گانه جوگیان دقیقا در

مسلک تصوف ظهور وبروز دارد .

اصول ایشان را فقط نام می بریم "

1-                یاما  2- نیاما  3- اسانه  4- پرانایامه  5-  پرتیاماره

6- دارنا  7-  دیانه     8-  سمادی ( فناء فی الله )

 

متصوفه در باب عشق مجازی هم قائل به حلیت واباحت ولو در امردان هستند .وگویند :

«من عشق فعف فکتم فمات مات شهیدا ً »

  کنز العمال 3/372و تاریخ بغداد 5/364وجامع الصغیر سیوطی وتقریبا ً تمام کتب اهل سنت این حدیث جعلی را از عایشه نقل می کنند . در سیر اعلا م النبلاء می گوید : هو خبر باطل لا یصح ...

سوال : تصوف ، تقلید را قبول دارند یاخیر ؟

بر اساس کلام بزرگان متشرع خودشان باید تقلید کنند وحتی مرجع هم باید اعلم باشد .ولی این که جهال ایشان تقلید دارند ویا ندارند را نمی دانم .

قال ابونصر السراج فی اللمع فی التصوف :

"ومن لم یبلغ من الصوفیة مراتب الفقهاء واصحاب الحدیث فی الروایة والفهم ولم یحط بما احاطوابه علما ً فانهم راجعون الیهم فی الوقت الذی یشکل علیهم حکم من الاحکام الشرعیة او حد من حدود الدین ."

دقت کنید ، صراحت کلام ابو نصر در باره لزوم تقلید از عالم وفقیهی است که مسلط بر فهم حدیث باشد .

ازاین بهتر دلیل بر لزوم تقلید از زبان خودشان کجا می یابید.؟

دلیل دیگر از رساله باب ولایت وراه هدایت هو 121

ص358: «تمام افراد مسلمین موظفند در احکام شرعیه مقلد مجتهد اعلم بوده وبفتاوی او اعمال قالبیه وشرعیه را انجام دهند .وعمل بدون تقلید صحیح نیست .

ایشان پیروان خودرا موظف به تقلید از ...می نمودند .»

واگر بگویند که مقلد شیوخ خود هستیم ، می گوئیم :

خود گفتید تقلید اعلم ؛ راه شناخت اعلم در نظر شما چگونه است .؟مگر مرجع شما بقول خودتان در اول رساله اش نمی گوید راههای شناخت اعلم چیست؟

اعلمیت شیخ شما را کدام مجتهد وفقیه خبره تائید نموده است .؟بعلاوه راه تقلید وانتخاب مرجع در کلام مراجع

مشخص شده ودر کتب فقهی واصولی آمده است .

اگر آنها را قبول ندارید ، پس باید کتب اصولی دیگری بیاورید .که راه جدیدی را بگوید .ومتاسفانه تاکنون نیامده است .

واز آنجائی که تقلید وضوابط آن از قران استخراج شده

وفقهاء بر آن صحه می گذارند . جای انکار نیست مگر همانانی که امام هادی ع فرمود : « حُمَقاء».

برای اطلاع بیشتر از این ضوابط وادله قرانی به مقاله

"اختلاف آراء مجتهدین" از راقم این سطور در سایت

مکتب القران فجر مراجعه کنید .

در خاتمه یادآوری این نکته مهم الزامی است .

همیشه در بحث ومناظره وجود سه شرط لازم است :

 

1-عالم بودن طرفین حول محوربحث برای رعایت مشترکات ومقبولات وپرهیز از منفورات .

درغیر اینصورت مَثَل معروف " ساز را دست ناشی بدهی ؟چکار می کند ؟"

2-                منصف وسلیم النفس بودن طرفین .تا حق را بپذیرند ، واز ابتدا خودرا حاکم تصور نکنند .( شمشیر را از رو نبندند، قصدشان حقیقت یابی باشد و نه نزاع )

3-                 قصد یادگیری ویا روشن شدن نقطه تاریکی را داشته باشند ونه قصد برتری طلبی واظهار فضل .

اگر این شرایط اصلی موجود نبود ازمناظره بپرهیزید

که مایه نقصان شوکت شما است .

بقول علی" ع " وقتی کسی به حرف تو گوش نمی دهد نباید حرف بزنی .

نکته : آیا حدیث " الشریعة اقوالی والطریقة افعالی والحقیقة احوالی " صحیح است ؟

ج= این خبر در کتابهای مستدرک الوسائل ج11ص173ومیزان الحکمة ری شهری ج2ص1492وج4ص1494از کتب شیعه آمده وایشان از کتاب عوالی اللئالی ابن ابی جمهور الاحسائی ج4ص125نقل کرده اند . یعنی ریشه خبر در کتاب عوالی می باشد . در جوامع روائی شیعه نیامده است .

علامه الفتنی در کتاب «تذکرة الموضوعات » ص86

آنرا از احادیث موضوعه می داند ، که قاضی عیاض

در کتاب« الشفا»ج1ص146قسمتی از حدیث را نقل می کند .

نکته مهم این است که در سایر کتب شیعی وارد نشده وبرخی از اساتید هم آنرا قبول ندارند .به هر صورت ما

شرح خبر را از کلام شیخ حیدر آملی برایتان می آوریم :

قال الاملی " اعلم ان الشریعة والحقیقة والطریقة اسماء صادقة علی حقیقة واحدة ، وهی حقیقة الشرع المحمدی

 

باعتبارا ت مختلفة ، ولا فرق بینهما الا باعتبارات المقامات "

یعنی در اصل هر سه عنوان یکی هستند .

اقول :

(مثلا ً یک دانه بادام را در نظر آورید ,؛ پوست دارد ،مغز دارد وروی آن مغز هم یک پوست نازک قرار دارد .

پوست اول را شریعت گویند ، پوست دوم را طریقت ومغز را حقیقت .

شریعت پوست مغز آمد حقیقت * میان این وآن باشد طریقت)

سیدحید ر آملی مثل هر سه را به نماز چنین گوید :

 

« ویظهر ذلک فی مثل الصلاة ، فانها خدمة وقربة ووصلة ،

فالخدمة مرتبة الشریعة ، والقربة مرتبة الطریقة ،

والوصلة مرتبة الحقیقة واسم الصلاة جامع للکل .»

 

« فالشریعة عند التحقیق تصدیق الانبیاء والرسل والعمل بموجبه طاعة وانقیادا ، والطریقة التخلق بافعالهم ایقانا ً واتصافا ً والقیام بها علما وعملا ً ؛ والحقیقة مشاهدة احوالهم ومقاماتهم

کشفا وذوقا والقیام بها حالا ً ووجدانا ً »

شریعت یعنی تصدیق انبیاء وعمل به دستورات ایشان ؛

طریقت یعنی تخلق به عادات ایشان وحقیقت یعنی مشاهد ه احوال ومقامات ایشان وتلاش برای رسید ن به آن .

               نقل ازهامش کتاب عوالی اللئالی ج4ص125و ص345کتاب جامع الاسرار سید حیدر آملی .

ببیان دیگر ؛ شریعت یعنی تعبد؛ طریقت یعنی حضور را احساس کردن وحقیقت یعنی مشاهده این حضور .

شریعت آماده قیام به امر خدا ؛ طریقت عمل کردن وحقیقت یعنی قوام خویش به آن بستن ؛ متصف شدن.

 

شبیه علم الیقین ، عین الیقین وحق الیقین .

اسلام ؛ ایمان وایقان .

ظاهر ؛ باطن وباطن الباطن .

عام ؛ خاص والخاص الخاص .

 

المبتدی ؛ والمتوسط ،والمنتهی ..

قال فی جامع الاسرار : فاعلم ان الشریعة اسم موضوع

للسبل الالهیة مشتمل علی اصولها وفروعها ،...

وکل مسلک یسلک الانسان احسنه واقومه یسمی طریقة ،قولا کان او فعلاً اوصفة او حالاً .

واما الحقیقة ، فهی اثبات الشی کشفا ً او عیانا ً ...ص344

بعد استشهاد می کند به حدیث «حارثة» ...که به ام فرمود : کیف اصبحت َ؟ قال : اصبحتُ مومنا ً حقا ً

فقال –علیه السلام : لکل حق حقیقة ، فما حقیقة ایمانک ؟ قال : رایت اهل الجنة یتزاورون واهل النار یتعاوون ...بعد می گوید : ایمان حارثه به غیب حق وشریعت است و باور او به جنت ونار حقیقت و زهد او طریقت .وشریعت شامل هر سه می شود .  ص 345جامع الاسرار سید حیدر آملی .( انصافاً حساب سید شیخ حیدر عاملی از بقیه جداست !)

« خوب است بدانید که سلاطین صوفی مشرب صفوی ،این شعار را نصب العین خود قرار داده بودند :

شریعت – طریقت – سلطنت .

                 (  تاریخ افشاریه ج2ص105)

در واقع دین را ابزار ودست مایه برای سلطنت خویش قرار داده بودند .

سوال : قضیه سبیل بلند متصوفه چیست ؟

ج= نقل قول از منصور علیشاه است که می گوید :

صوفیه خود را مُحرم به زیارت قلب می داند که بیت الله می باشد وبر محرم 24چیز حرام است ، فلذا سبیل خودرا نمی تراشند .( چیدن مو برای محرم ، حرام است ) .البته ریش را می تراشند ، موی سر را می تراشند ، اینها اشکالی ندارد .(ان شاء الله که بز است ) ص217راز گشا ، کیوان قزوینی.

برای اطلاع از داستان ریش وسبیل به مقاله «حرمت تراشیدن ریش از راقم این سطور مراجعه کنید »

وایضا ً می گوید : صوفیان غیر از خود را"ناقص المعرفة"

می دانند .

نکته :موتات اربعه عند تصوف چنین است :

1-موت ابیض وهو الجوع .

2-موت احمر وهو مخالفة النفس فی هواها .

3-موت اخضر وهو طرح الرقاع فی اللباس .

4- موت اسود وهو تحمل اذی الخلق بل مطلق الاذی .

نکته : صوفیان ولایت باطنی معصومین ع را قبول دارند ، لیکن ولایت ظاهری را از آن شیخ ومراد خویش می دانند .

 

بهمین دلیل « محی الدین عربی » خود را خاتم ولایت قلمداد میکند. هر چند که ولایت محمدی را قبول دارد .

در شعر هم می گوید :

فلاتعدل باهل البیت خلقا ً *** فاهل البیت هم اهل السیادة

محی الدین خلافت ظاهری وباطنی ، ابوبکر ، عمر ، عثمان

وعلی –ع-وحسن –ع- ، معاویه ومتوکل را می پذیرد .

                                فتوحات مکیه 2/6

نظر ابن عربی در باب حدیث " من کنت مولاه فعلی مولاه " این است که ، منظور از مولاه یعنی دوست داشتن .

" الولی التابع المحب " کما قال النبی ص: من احبنی وتولانی فلیتوله . « هر کس مرا دوست بدارد من هم اورا دوست دارم »

نکته : متصوفه معتقد هستند که رابطه قطب با مرید ، شرط

رسیدن به کمال وقبولی اعمال است . بی ولای قطب، عملی

مقبول نیست . قطب قدرت تصرف در نفوس مریدان را دارد .واگر سالها ریاضت بکشی تا او تائید نکند اثر ندارد .

ضمن این که می تواند بدون زحمت شما را به کمال مطلوب برساند واین همان عامل مهم در جذب جوانان است .

ایشان سالک را دو قسم می دانند :

1- سالک مجذوب     2-  مجذوب سالک .

مطالب فراوانی در این خصوص وجود دارد که باید به کتاب استوار نامه صوفی تائب ، منصور علیشاه ( کیوان قزوینی) مراجعه کنید . کسی که خود 40سال قطب صوفیان

بود .وبر اثر اختلاف با گنابادیان برگشت .

سوال : مقام فرق ومقام جمع چیست ؟

بنده با گفتن « ایاک نعبد » مقام فرق را اثبات می کند

وبا « ایاک نستعین » مقام جمع را طلب می کند .فرق بدایت اراده وجمع نهایت آن است .( تعریفات جرجانی ).

سوال : توجیه کارهای شگفت انگیز واِخبار از مغیبات توسط

صوفیان چیست ؟

ج= قران گوید " من کان یرید حرث الاخرة نزد له من حرثه ومن کان یرید حرث الدنیا نوته منها وما له فی الاخرة من نصیب."      شوری آیه 20

هرکس برای دنیا کار کند ، ما مزد اورا می دهیم ولی در آخرت نصیبی ندارد . وهر کس برای آخرت کار کند هم در دنیا پا داش می دهیم وهم در آخرت .

قال الشیخ المراغی :

ای : ومن کان سعیه موجها ً الی الشوون الدنیا وطلب طیباتها

واکتساب لذاتها ولیس له هم فی اعمال الاخرة نوته منها ما قسمناه

له ولیس له فی ثواب الاخرة حظ . ( تفسیر مراغی 25/36)

معنا ، همان است که در فوق آوردیم .

آری برادر عزیز بنگرکه :

«مرتاضان هندی با ریاضت دنیائی به مقاماتی می رسند

« بابا» مرتاض بی نظیر هندی از این قبیل کارها زیاد انجام می داد .اگر فضیلت باشد ، پس او مقام اول را دارد .»

سمندل حیوانی است ، وقتی پیر وفرتوت می شود داخل آتش رفته ، پوست ظاهری او سوخته ، شاداب وجوان بیرون می آید .یعنی می گوئید این هم فضیلت است ؟ ( رک تفسیر رازی.

قال فی لسان العرب 11/348:

"السمندل طائر اذا انقطع نسله وهرم القی نفسه فی الجمر فیعود الی شبابه ، وقال غیره : هو دابة یدخل النار

فلا تحرقه " 

« السمندل وهو صوف طائر لا ینظف الا بالنار

وهو لا یحترق »   شرح الازهار 3/75

همین مطلب در تاج العروس 7/383ودر

قاموس فیروز آبادی ج3ص398وارد شده است .

داستان دیگر که بسیار جالب و شنیدنی است ، این که :

 

سرخپوستان زیونی در آمریکای شمالی در زمان خشکسالی

رقص معروف « طلب باران » را بجا می آورند .

حاجت ایشان بر آورده وباران می بارد .

 

آنچنان اعتقاد راسخی به کار خویش دارند که قبل از عزیمت

 

برای انجام مراسم با خود چتر می برند ..ودر عین حال کافرند .

سوال : ممکن است خداوند دعای کافر را مستجاب کند ؟

ج= مگر شیطان درخواست نکرد که الهی مرا تا روز قیامت عمر کرامت کن ، خداوند هم فرمود : " فانک من المنظرین "    به آیات 14و15اعراف و35و36سوره حجر مراجعه کنید .

 خداوند در آِیه196آل عمران در باب اعمال محیر العقول کفار می فرماید :

" لا یغرنک تقلب الذین کفروا فی البلاد .متاع قلیل ثم ماواهم جهنم وبئس المهاد . لکن الذین اتقوا ربهم لهم جنات تجری من تحتها الانهار خالدین فیها نزلا من عند الله وما عند الله

خیر للا برار ."

میزان تقوای الهی است ونه کارهای شگرف انجام دادن ؛ ( رک : اعمال مرتاضان هندو)

کاهنان غیر موحد و جادوگران « شَمن » از این امور دارند .

انسان می تواند با برقراری ارتباط با اجنه وشیاطین بر قسمتی از مغیبات دست بیابد . این موضوعی است که در تاریخ تجربه شده است وهیچ بُعدی ندارد .

 

سوال : استحضار صورت شیخ چیست ؟

ج=  یکی از بدترین بدعتهای صوفیان همین عمل خلاف شرع است ؛ که می گویند باید در نماز برای کسب خلوص ، صورت شیخ خویش را در نظر آورید. ( شرک است ) ابن بابویه از متصوفه نقل کندکه می گویند ، بهنگام نماز ، صورت شیخ خود را در نظر بیاورید،

   " اذا قمت الی الصلاة فانصب بین عینیک واحدا ً "

                                             فقه الرضا ص27

برای اطلاع بیشتر از این مطلب به کتب سیر وسلوک منسوب به علامه بحر العلوم ص 129ورساله لب اللباب علامه سیدطهرانی ص 186 مراجعه فرمائید. مزید اطلاع است که انتساب کتاب سیر وسلوک به بحر العلوم هنوز در نزد بعض علماء من جمله آیت الله مکارم شیرازی ثابت نیست .

نکته : تعریف ریاضت :

 

"الریاضة تذلیل النفس والجامها بالعبودیة "

مهر کردن نفس سرکش با دهنه عبادت را ریاضت گویند .

قال ابن میثم البحرانی :

«الریاضة فی اللغة ، فهی تمرین البهیمة علی الحرکات التی ترتضیهاالرائض بحسب مقتضی اغراضه وتعود ها بها .»

ریاضت در لغت یعنی رام نمودن حیوان بر انجام کارهای صاحب آن . منظور از حیوان در ریاضات نفسانی ، همانا

نفس طغیانگر را می گویند .  ( مئة کلمه بحرانی ص 34)

 

قال فی مجمع البحرین :قیل المراد بالریاضة هنا منع النفس الحیوانیة عن مطاوعة الشهوة والغضب وما یتعلق بها ، ومنع النفس الناطقة عن متابعة القوی الحیوانیة من رذائل الاخلاق والاعمال کا لحرص علی جمع المال ... وجعل طاعة النفس للعقل العملی ملکة لها علی وجه یوصلها الی کمالها الممکن .../.

                                مجمع ج4ص210

ریاضت آفتی دارد بنام عادت ، دقت کنید اشتباه نشود .

قال علی ع " آفة الریاضة غلبة العادة " (عیون الحکم 182).

سوال : اهل تصوف خود را وابسته به علی ع میدانند ؛ آیا درست است ؟

ج= بنا بر نقل ابن ابی الحدید معتزلی ؛ اکثر دانشمندان وصاحبان علوم ؛ علم خود را مدیون علی ع میدانند . فقهاء ، فلاسفه ، مفسرین ، نحویین ، انسانهای شجاع و...

 ادعای انتساب که دردی را دوا نمی کند . خداوند به حضرت نوح در خصوص شفاعت برای فرزندش فرمود : لیس من اهلک انه عمل غیر صالح "   هود 46

 

مذهب اهل حق :

اهل حق یا علی اللهی یا اهل نیاز یا سر سپر دگان از فرق غلاة شیعه محسوب می شوند .

اهل حق علی ع را تجسم خدا دانسته وتفکر ایشان در این باب همچون ، مسیحیان در مورد حضرت عیسی ع است .

اهل حق معتقدند که خداوند در علی ع حلول کرده است .

گویند اولین تجلی خدا در علی بود ودومین تجلی در سلطان اسحق نوه امام کاظم ع .

سومین مظهر حق را شاه مبارک یا مبارک شاه ملقب به شاه خوتین می گویند . که در اواخر قرن سوم هجری می زیسته است .اورا مظهر الله می خوانند .

گویند وی در لرستان بی پدر از مادری باکره بنام «ماماجلاله» بدنیا آمد . مریدان فراوانی داشت .

خود را در رودخانه « گاماسب » انداخت وغیب شد .

شخصیت برجسته دیگر اهل حق ، «باباناوس»در قرن 4و5هجری بوده است . او نیز بدون پدر ، از مادری باکره

بنام « خاتونه گلی »متولد شد .وروزی بشکل شاهین پنهان شد .اهل حق معتقدند روزی ظهور می کند .

شخصیت بزرگ دیگر ایشان ، « سلطان اسحق »یا سلطان سهاک فرزند شیخ عیسی برزنجی از سادات موسوی واز پیشوایان دراویش نقشبندی است .

گویند این سلطان سهاک در بدن بکتاش حلول کرد ودر قرن 7فرقه بکتاشیه در ترکیه بوجود آمد واز آنجا به سایر نقاط صادر شد .بکتاش در سال 728مرد .ایشان طرفدار اهل سنت هستند.در سال 1241محمود خان دوم خلیفه عثمانی مشایخ بکتاشیه را بعضا ً کشت ومریدان را متواری کرد .

در زمان آتاتورک این فرقه منقرض شد .بکتاشیه به اصل تثلیث ( بشکل اسلامی ) اعتقاد دارند وگویند :

« الله ؛ محمد ؛ علی »

بر سر سفره نان وپنیر وشراب می گذارند .جوانان مجرد ، گوشواره در گوش می کنند تا از متاهلان متمایز باشند .

اساس مذهب اهل حق تلاش برای رسیدن به حق است .

عدد هفت برای اهل حق ، مقدس است .

اهل حق در طی سال فقط 3روز( با شبهایش) روزه می گیرند ( روزه وصال که در فقه اسلام منهی عنه است )وروز چهارم نیاز می دهند .

در شب چهارم افطاری ویژه ای تدارک دیده وآن را شام حق گویند.

اصل نیاز چیست ؟

ج= هر یک از اهل حق باید در طول سال یکبار قربانی کرده ویاران را دعوت کند . قربانی به توان مالی شخص بستگی دارد . معمولا خروس یکساله می پزند .

این قربانی را در مکانی بنام« جسمخانه »که محل عبادت است ، بجا می آورند .

صابئین هم در هر ماه 4قربانی دارند که بنام ستارگان انجام می شود . این قربانیان باید خروس باشند .خون خروس را هم در زمین دفن می کنند . ( تارخ ادیان 2/306)

اهل حق گویند ، ما صوفی نیستیم ، بلکه متصوفه سعی دارند خودشان را بما ملحق سازند .

اهل حق بعد از گذراندن 4مرحله ، دیگر نماز نمی خوانند .

وآن 4مرحله ایشان چنین است :

1-                شریعت  2- طریقت  3- معرفت  4-  حقیقت .

گویند ؛ نیاز دادن بعوض نماز خواندن است .

اهل حق خودرا مسلمان وشیعه اثنی عشری دانسته ، ولی خوک وشراب را بر خود روا می دارند .

در عین این که شیعه هستند!!! به حلول وتناسخ اعتقاد دارند.( حلول وتناسخ ؛ یعنی انتقال روح از بدنی به بدن دیگر ، ممکن است  بدن دوم حیوان باشد . که از نظر عقلی ممتنع الوجود است . زیرا چیزی که از قوه به فعلیت برسد ؛ عودت آن به قوه محال عقلی است  )

اهل حق سبیل گذاشتن را واجب وتراشیدن آنرا گناه وننگ می دانند .

سبیل را معرّف اهل حق می شمارند .

لعن هیچ کس را جایز نمی دانند ولو شیطان باشد .( خداوند9گروه را در قران لعن کرده است که یکی از آنان شیطان است . )

معتقد به شعار زرتشتیان هستندکه گفت :

گفتار نیک ، کردار نیک ، پندار نیک .

تا قرن هفتم مرکز ایشان لرستان بوده ، ولی بعدا ً به کردستان منتقل شد .

اهل حق هم به گروههائی منقسم می شوند که هر کدام رهبر مخصوص دارند .8گروه هستند . گویند قنبر وسلمان اهل حق بوده اند.

اهل حق مجموعه ای از آراء وعقاید اسلامی ، زرتشتی ، یهودی ، مسیحی ، مهر پرستی ، مانوی ، هندی وافکار فلاسفه است .  ( نقل از کتاب تاریخ ادیان ومذاهب - آبادانی)

 از نظر فقه اسلام ، اهل حق نجس بوده

ودر شمار نجاسات هستند .

قال فی العروة الوثقی :

« لا اشکال فی نجاسة الغُلاة »

من الله التوفیق

مکتب القران فجر ---  بروجرد

09369319570             محمد رضا فروزان 5/11/87

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم خرداد 1389ساعت 11:26  توسط محمدرضا فروزان  |